องค์ที่ 2. หนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุด

“พ่อครับ ผมสอบเข้าเรียน ม 1. ได้แล้วครับ”

Read Full Post »

องค์ที่ 1. แสงส่องสว่างสู่สายตา

          “สวัสดีครับ เธอคือเพื่อนระหัสของเรา” เป็นประโยคแรก เหตุการณ์แรกที่นำมา ซึ่งหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตเรา ไม่ว่าจะเป็นแสงสว่าง ที่ทำให้เรารู้ว่า โลกนี้สวยงามเพียงใด ความอบอุ่นที่เคยมีแต่ห่างหายไปนาน จนจำแทบไม่ได้ว่าเคยมีเมื่อไร ความหวังที่จุดให้เกิดคำว่า มีชีวิตชีวา นำมาซึ่งพลังที่จะต่อสู้ ไม่ปล่อยเวลาล่องลอยแล้วผ่านไป พร้อมความเหือดแห้งของความรู้สึก
          เราได้รู้จักเธอเพราะงานต้อนรับพนักงานใหม่ หลังเธอจบการศึกษา ส่วนเราก็กลับเข้ามาทำงานอีกครั้งหลังผ่านช่วงล้มเหลวของชีวิต ทิ้งความฝันแห่งโลกที่ไม่คุ้นเคย สู่โลกแห่งความเป็นจริง เพื่อบ่มเพาะประสพการณ์ ความรู้สึก และพิจารณาตัวตนที่แท้จริงอีกครั้ง
          พนักงานใหม่ต้องเล่นเกมส์ โดยทุกคนเขียนชื่อแล้วนำมาจับฉลาก รายชื่อที่ได้คือเพื่อนระหัสของแต่ละคน แล้วปิดไว้เป็นความลับ คอยช่วยเหลือโดยไม่ให้เจ้าตัวรู้ เราจับได้ชื่อเธอ เนื่องจากเป็นงานต้อนรับนอกสถานที่ บ่อยครั้งที่เห็นเธอรับโทรศัพท์ พร้อมรอยยิ้มและการโต้เถียง นำมาซึ่งคำตอบในภายหลังที่ว่า เธอคือคนสำคัญของบางคน และบางคนนั้นไม่อยากให้เธอมาร่วมงาน เราแอบมองเธอด้วยความสุขใจ โดยที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คำพูดหนึ่งผ่านเข้ามาในความรู้สึก “คนอย่างเธอ ข้อดีคือ รู้สึกพิเศษกับใครสักคนยากมาก จนนำมาซึ่งความเชื่อใจและมั่นใจ แต่เพราะความรู้สึกพิเศษกับใครสักคนที่ยากมาก จนเรากลัวว่าสักวัน หากความรู้สึกนี้เปลี่ยนไปเป็นของคนอื่น เราอาจไม่สามารถลบความรู้สึกของเธอให้กลับมาเหมือนเดิมได้”
          เวลาผ่านไปพร้อมความสนุกสนาน เสียงหัวเราะ ความสนิทสนม ความเป็นเพื่อน ที่ก่อตัวขึ้น เพื่อสานให้การทำงานที่จะเกิดขึ้นลื่นไหล เพราะความคุ้นเคย  “คนไม่สำคัญ” เป็นเพลงเดียวที่เราร้องเพราะขัดเสียไม่ได้ และเธอก็ช่วยร้องบ้าง [...]

Read Full Post »